222 pagina's -380 gram
hbd 24 x 17 x 1cm
Euro 20,90
incl. verzendkosten voor België
In ZEVEN JAAR EN MEER, een verzameling van bijna 80 bouwstukken, essays
en instructies, de eerste gedateerd in 1981 en de laatste in 2004,
ontvouwt Albert Bontidder zijn mens- en wereldbeeld, zoals dat gerelateerd
is aan zijn vrijmetselarij. En omgekeerd.
Een waardevol en interessant inzicht in de ontwikkeling in het denken van een bijzonder
creatief en scheppend mens.
Albert Bontridder (1921) is dichter en architect, een uitstekende en tevens unieke combinatie in functie
van een vertaling naar de maçonnieke werf. Daarover handelt dit
boek, dat bijna 25 jaar persoonlijk geknede maçonnieke filosofie
aan de orde stelt.
Na zijn studies (1942) maakte hij als architect niet
enkel ontwerpen voor de huizen van onder meer Louis Paul Boon en Marcel
Wauters, maar publiceerde hij ook geregeld over de architectuur zelf.
Hij stichtte samen met Roger Thirion in 1952 het tijdschrift Architecture,
waar hij ook redacteur van werd. In 1960 kreeg hij de Van de Ven-prijs
voor het ontwerp van zijn eigen woning.
Voor zijn poëzie was zijn vriendschap met Jan Walravens beslissend.
Als jeugdvrienden lazen zij samen veel moderne buitenlandse literatuur
en waren nauw verbonden met de 'Tijd-en-Mens'-groep.
In 1999 gaf Bontridder bij het Fonds Marcel Hofmans een dichtbundel uit
"Is de Acacia mij bekend ?".
Zijn echtgenote Olga Dohnalova -een Tjechische
uitgewekene die in Parijs bij André Lothe en Fernand Leger studeerde-
verzorgde een illustratie bij elk gedicht.